Wold of Waar ben ik mee bezig?

Ik moet mij diep, diep, diep schamen dat ik al zo lang niks meer geschreven heb. De reden is iets om mij nog dieper voor te schamen, nog dieper dan het diepe schamen dat ik al deed voor het feit dat ik al zolang niets meer geschreven had...de reden is...een computerspelletje waaraan ik verslaafd ben geraakt dankzij Jesse en zijn beste vriend Andrew. Het heet: World of Warcraft. Geen enkele vrouw zal nu enig idee hebben waar ik het over heb, behalve Anouschka misschien :) en er zullen misschien een paar mannen zijn die dit lezen en er vaag van gehoord hebben maar er hun tijd nooit mee zouden verspillen. Naar mijn idee is het sterker dan chocolade, sterker dan alcohol en moet het vast sterker zijn dan nicotine of zelfs heroine. Als je er eenmaal aan begint is het bekeken en kom je er niet meer vanaf. Deze genante bekenning heeft niets te maken met het feit dat ik nog steeds geen werk heb. Het is moeilijk, ik ben geen perminente inwoner, wat vaak een probleem is voor bedrijven en daarnaastben ik kieskeurig. Al begin ik mij sterk af te vragen of ik eigenlijk wel reden heb om kieskeurig te zijn, ik heb een diploma ja, maar geen ervaring watvaak betekend geen werk,en ik ben er onlangs achter gekomen dat ik niet kan spellen, iets wat mij nooit echt op is gevallen totdat ik mij voor moest bereiden op een test voor een baan als ondertitel vertaler voor films en tv programma's. Ik bedoel, ze hebben toch niet voor niets een spellings corrector in'Word' uitgevonden???? Het nut van het onthouden van spellingsregeltjes snap ik net zo min als het nut van wiskundige formules dieik na de middelbare school nooit meer ergens voor nodig heb gehad. Hoe dan ook, ik heb geprobeerd alle spellings en grammatica regels in een dag in mijn hoofd te stampen en ben met goede moed aan de test begonnen. Ik was er van overtuigd dat ik een minimum aan fouten had gemaakt totdat ik erachter kwam dat ik een toch best grove fout had gemaakt en de moed zonk mij in de schoenen. Ik heb al mijn hoop gevestigd op het feit dat ik wel goed ben in Engels, tenminste iets waar ik goed in ben. Ik ben nu in afwachting van een telefoontje of mailtje van het bedrijf...wie zin en tijd heeft mag voor mij duimen. Nou, ik heb mezelf net in 3 paragrafen de grond in geboord en heb nu zin in chocola. Chocola en thee. Toronto is een super stad, het is alles datAmsterdam niet is en Amsterdam is alles dat Toronto niet is. Ik verkies Amsterdam over Toronto vanwege haar karakter, smalle straatjes,geschiedenis en het vele malen minder aanwezig zijn van fast-food ketens. Maar Toronto heeft ook een boel, het zijn 2 steden zo die zo verschillend van elkaar zijn dat je ze niet kunt vergelijken. Toronto heeft overal bomen, in het midden van de stad is een gigantisch park dat niet gewoon een park als bijvoorbeeld het Vondelpark is maar meer lijkt op een bos, je hebt geen idee dat je midden in de stad bent. Er is een China Town, Greek Town, Little Italy, Little India en niet te vergeten Kensington Market, een buurt met alleen vintage winkeltjes met de meest originele hebbedingetjes. Het is een van de meest culturele steden in de wereld, andere culturen zijn meer aanwezig dan de westerse. je ziet dus meer "buitenlandse" mensen dan blanke. Ik weet even niet hoe ik dat netjes en respectvol moet zeggen, maar ik vind het geweldig. Er is zo weining racisme en iedereenis gelijk. In China Town spreken ze geen woord Engels en het is net alsof je op vakantie bent. Ik heb het eten bij fast food ketens afgezworen na mijn tweede week hier. Het is echt absurd hoe veel er zijn en wat een problemen het veroorzaakt. Voor veel mensen is het hun dagelijkse avondeten, lunch of ontbijt. Letterlijk op elke hoek van elke grote straat zit een McDonalds, Tim Hortons, Harvey's, Wendy's, Arvey's, Burger King, Starbucks, Second cup, etc. Alles is ook groter, je krijgt wijn in een plantenvaas,cola in een emmer en bier in een zwembad. Tijdens het drinken van een "glaasje" ijsthee moet ik 5 keer naar de wc. Toronto is shoppers paradise, Natasja ik weet dat jij niet graag shopt maar hoe zit het met Judith? Kan ik jullie mee op sleeptouw nemen als jullie komen? Jij bent er in elk geval wel voor in he mam? Begin maar vast te sparen. Oh en Natasja en Judith, ik zal jullie vast waarschuwen, je mag hier zo goed als nergens roken. Een regel die vraagtekens boven mijn hoofd zet bij het zien van al die junk food ketens. Je mag ook niet roken in McDonalds...is dat niet hetzelfde als een chocoladetaart eten met een glaasje water erbij??? Ik ben in elk geval wel ontzettend blij dat ik hier ben, met mijn lieve vriendje Jesse. Het is niet makkelijk om soort van opnieuw te beginnen in een ander land maar het is het waard. We hebben het vaak over het verhuizen naar Nederland maar ik denk dat het voor hem allemaal nog veel moeilijker zou zijn daar. Ik mis jullie mam, Zoey en mijn lieve vriendinnetjes. Ik hoop dat ik jullie op de een of andere manier nog over kan halen hierheen te verhuizen.......? Liefs Natassja

Santa Claus is coming to town...?

Canada, 20 april, lente zou je zeggen, 19 graden vandaag....maar het lekkere lenteweer lijkt flink geboycot te worden door decemberfanaten die midden op de dag nog steeds hun kerstverlichting aanhebben.....Beetje vreemde mensen die Canadesenaf en toe...En als je denkt dat dit het enige huis is dat in winter 2006 is blijven hangen...think again

Moose, Bears and Beavers

Ik ben dus in Canada, inmiddels al 3 weken, in Canada's grootste stad, Toronto...en het is bar koud, het is een paar dagen lang min 14 graden geweest vorige week en ik heb het nog nooit eerder zoooo, koud gehad, het feit dat ik geen winterjas bij me heb helpt natuurlijk niet. Toronto voelt niet als een stad met 5 miljoen inwoners, er is overal groen en de stad is onderverdeeld in gezellige wijken die af en toe bijna buitenwijken lijken. Tot je naar boven kijkt en hoge wolkenkrabbers ziet tenminste. Ik heb het hier geweldig naar mijn zin. Ik moet nu natuurlijk een update schrijven van wat ik allemaal gedaan heb...en me daarbij verontschuldigen dat ik dat niet eerder heb gedaan, mijn excuus is dat Jesse's computer een laptop is waar ik steeds mee in gevecht ben, als je met je mouw of wat dan ook aan de muis komt verspringt de cursor naar een andere regel en typ je daar verder, aangezien ik geen geweldig ervaren typper (Dat is geen woord he? Typpist?) ben kijk ik voornamelijk naar het toetsenbord en niet zo veel naar het scherm.....en zie steeds pas veel te laat dat ik op de totaal verkeerde plaats aan het typen ben, wat heeeeeeeeeel frustrerend is aangezien typen met 3 vingers al niet zo snel gaat, misschien moet ik eens een cursusje nemen ofzo. Ik mis jullie wel allemaal, nu ik aan het typen ben besluit ik dat ik het toch wel erg leuk vind om te schrijven over mijn belevenissen hier en dat ik dat toch maar meer moet doen. Jesse's familie en vrienden zijn allemaal heel aardig, ik kan goed met iedereen overweg, al werd ik bij de eerste ontmoeting tot mijn grote teleurstelling niet door iedereenmet open armen ontvangen,een paarvan zijn vriendentoonden gewoon totaal geen interesse in mij te leren kennen ondanks vele pogingen van mijn kant tot een gesprek, het weglopen en onder de dekens kruipen stond me nader dan het lachen, ik voelde me totaal onwelkom. Dat is inmiddels alweer allemaal bijgetrokken en iedereen is nu heel erg aardig en gezellig. Ik mis mijn eigen vriendinnetjes wel hoor, heel erg, kom me heel snel opzoeken aub! Ok, wat heb ik tot nu toe gedaan? Een boel toeristendingetjes, ik ben naar een concert geweest van Joshua Radin, heb een boel geshopt en een boel in cafe's gezeten met Jesse's vrienden die nogal ervaren drinkers zijn en zich daarna aan de karaoke wagen. Ik heb moeten beloven ook snel een optreden weg te geven, ik ben bang dat dat gepaard moet gaan met erg grote hoeveelheden tequilla.Heeft iemand misschien een idee wat ik kan zingen of een verzoekplaatje? Zo ja, beloof ik er een filmpje van te maken en het opmijn weblogte posten. Ideeen aub! Ik ben op zoek naar een baan nu. Ik heb een paar sollicitatie gesprekken deze week waaronder eentje in het grootste museum in de stad en eentje in een hip restaurantje in de wijk " the beaches" waar ik nu woon totdat Jesse en ik ons een appartementje kunnen veroorloven. De reden voor mijn shoppen is dan ook dat je hier voor werk niet in een spijkerbroek kunt verschijnen en alles dat ik bij me heb is spijkerbroeken en kleurrijke schirtjes en truien met maffe printjes. Niets netjes, ik ben allergisch voor netjes. Maaaaar omdat het moet ben ik inmiddels "trotse" eigenaar van een netjes zwart jasje met bijpassende broek en donkerblauwe netjes-se, maar toch leuke, schoenen. Ik heb een tas geleend van Jesse's zus, die een heel gezellig winkel maatje is, en ga dinsdag mijn beste beentje voorzetten en bewijzen dat mijn Engels vloeiend genoeg is om de hele dag aan de telefoon te hangen met de gallarijen in Toronto......mijn hak is waarschijnlijk afgebroken voordat ik daar ben en ik ben waarschijnlijk zo zenuwachtig dat ik struikel over mijn eigen woorden. Ik denk dat ik het voorbeeld van Jesse's vrienden maar volg en een halve liter bier naar binnen gooi voordat ik de goede man, die mij mischien wel of misschien niet gaat aannemen, de hand schud dinsdag. Ik zal wat foto's proberen te posten, ik heb tot nu toe alleen foto's genomen in de eerste week omdat het gewoon te koud is om naar buiten te gaan voor de lol en foto's te maken, maar ik zal er snel meer maken en ze op Flickr zetten. Ik beloof jullie ook qua schriftelijke informatie wat meer op de hoogte te houden. Ik heb zoveeeeel meer te vertellen maar ik denk dat de laptop en ik vandaag al lang genoeg wapenstilstand hebben gehouden. Ik vertel snel meer... Dezepost was een beetje saai he? Hm, sorry daarvoor, ik zal er volgende keer ook wat meer humor ingooien. Talk to ya later, eh

Holy Bear !

Mijn weblog is per vandaag veranderd van Holy Cow!in Holy Bear! Niet dat ik onlangs nog wat geschreven had, de afgelopen 3 maanden al niet meer eigenlijk, maar ik dacht dat ik het toch maar weer eens op moest pakken nu ik naar Canada ga en jullie toch op de hoogte wil houden van mijn leven en belevenissen daar. Ik ga dus naar Canada.....Jipieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee....natuurlijk voorhet aller aller allergrootste gedeelteomdat mijn lieve vriendje Jesse daar woont, maar daaarnaast lijkt het me ook nog eens een geweldig land, kortom, ik kan niet wachten!Ik hou jullie op de hoogte met berichtjes en foto's!